سود فولاد؛ عدد های بزرگ، حاشیه های کوچک

اگر صورت های مالی شرکت های بزرگ فولادی را بررسی کنیم، نخستین چیزی که جلب توجه می کند اندازه سودآوری آنهاست.

برای نمونه، فولاد مبارکه در سه ماهه نخست سال 1405 حدود 83 هزار میلیارد تومان درآمد عملیاتی و حدود 12 هزار میلیارد تومان سود خالص ثبت کرده است.

سود عملیاتی شرکت نیز در همین دوره حدود 20 هزار میلیارد تومان بوده است.

این اعداد در نگاه نخست بسیار قابل توجه اند، اما برای قضاوت درباره وضعیت واقعی شرکت نباید صرفاً به رقم سود خالص نگاه کرد؛ باید دید این سود با چه میزان مصرف انرژی، سرمایه گذاری، هزینه مواد اولیه، محدودیت تولید و ریسک بازار به دست آمده است.

  واقعیت این است که سودآوری فولاد در ایران هم زمان از چند متغیر اثر می گیرد که بعضاً در جهت مخالف یکدیگر حرکت می کنند.

افزایش نرخ ارز از یک سو ارزش ریالی درآمد های صادراتی را بالا می برد و از سوی دیگر هزینه برخی تجهیزات، قطعات، مواد اولیه و سرمایه گذاری های وابسته به واردات را افزایش می دهد.

رشد قیمت محصولات فولادی نیز می تواند درآمد شرکت را افزایش دهد، اما اگر بهای تمام شده سریع تر از نرخ فروش رشد کند، افزایش درآمد لزوماً به معنای افزایش سود واقعی نیست.

  در این میان، انرژی شاید مهم ترین متغیر تعیین کننده آینده صنعت فولاد ایران باشد.